I barcôin sôn avêrti
N’a gran paxe gh’ë in giô
E dà gente che dörme
Se gh’é sente ô respiô
In scià spiaggia gh’è i gussi
Accôste bordô a bordô
Cômme amixi a brasettô
Che van
Che van sempre d’accordô
Buccadase te veddô de nôtte
Ciú che vedde te sò immaginä
Gh’è in sci-i teiti l’argentô da lunn’a
E n’è l’aia l’odô d’ægôa e sä
Nôtte cäda, bôn tempô e bônassa
In ta radda gh’e l’ægôa ciù bassa
Lasciû a lunn’a pinn’a
A cammin’a cianin cianin
Tinzendô d’incantô
Questô môndô piccin
Bëlla mæ buccadâse
Cun tristezza t’ammiô
Perchè in giurnô pë sempre
Dôviö
Dôviö date l’addiô |
Le finestre sono aperte
una gran pace c’è in giro
e della gente che dorme
si ci sente il respiro
sulla spiaggia ci sono i gozzi
accostato bordo a bordo
come amici a braccetto
che van
che van sempre d’accordo
Boccadasse ti vedo di notte
più che vedere ti so immaginare
c’è sui tetti l’argento della luna
e nell’aria c’è odore di acqua e sale
Notte calda buontempo e bonaccia
nella rada c’è l’acqua più bassa
Lussù la luna piena
cammina piano piano
tingendo d’incanto
questo mondo piccin
Bella mia Boccadasse
con tristezza ti guardo
perché un giorno per sempre
dovrò
dovrò darti l’addio |